crostini met smeuïge Toscaanse paté alla Jaeggi

Toen Adriaan Jaeggi ging schrijven voor de Volkskeuken, waaide er een wind door de Nederlandse keukens die zijn weerga niet kende. 
Ik raakte behoorlijk van de kook van Jaeggi, of beter gezegd aan de kook, en velen met mij. Hele studentenhuizen kreeg hij zo ver om eindelijk eens fatsoenlijke maaltijden in elkaar te zetten. 
Zijn geheim? Adriaan deed er een schepje bovenop: humor, gezelligheid, creativiteit en bevlogenheid. 

Van Adriaan was ik bereid alles te slikken, zelfs gerechten met welriekende ganzenvoet. Adriaan had wat met muziek, Adriaan had wat met koken, Adriaan had wat met Italië, Adriaan had niks met het establishment en daarom had ik heel wat met Adriaan, ook al kende ik hem niet. 

Jaren na zijn dood heb ik nog steeds heimwee naar Jaeggi. Voor diegenen die net als ik onder het genot van een stevige borrel wel eens een crostinootje aan de keukentafel van Chez Adriaan hadden willen eten, koos ik één van zijn Italiaanse recepten, dat ik enigszins heb aangepast. 
Grof gemalen kippenleverpaté voor op die crostino, maar een toastje mag natuurlijk ook. 
Grondig en eenvoudig van smaak, smeuïg als een spread en o zo'n lekkere binnenkomer. (En daarna in één moeite door naar de pasta Sabine).

1 ui
2 eetlepels boter
2 eetlepels olijfolie
400 gram kippenlevers
1 eetlepel kappertjes
2 ansjovisfilets
1 scheutje witte wijn
peper en zout naar smaak

Bak de ui in een eetlepel boter en twee eetlepels olie zachtjes doorschijnend. Schep dit uit de pan en doe het in een keukenmachine. Zet het vuur hoog, voeg nog wat olie toe en bak de kippenlevers op hoog vuur 4-5 minuten, onder voortdurend omscheppen. Doe ze daarna ook in de keukenmachine, samen met de kappertjes, de ansjovis, witte wijn en nog een eetlepel boter. Laat de keukenmachine een paar seconden draaien tot het een grove puree is. Bak dit nog 1 minuut. Proef op zout en peper.

Muziek terwijl u werkt:
Long, long journey, Louis Armstrong and Duke Ellington
Duke Ellington's sound of love, Ray Anderson
Pick up the pieces, Candy Dulfer
Swim with Sam, A Balladeer

Vergeet ook zijn gedichten en romans niet! 

Adriaan Jaeggi, held van beroep, da capo al fine, punt uit.

Italiaanse mosselen vooraf, pepata di cozze

Ooit gingen wij in het paasweekend op de bonnefooi naar de Bretonse kust. Het was prachtig weer en een overnachtingsplaats was niet makkelijk te krijgen. 
Zo kwamen wij terecht in een kamer die was ingericht met oog voor detail. Er waren roze handdoeken, roze lampekappen, een roze beddesprei, roze lakens, roze dekens, roze tapijt, roze behang, roze gordijnen, roze kussens, roze zeep.


Het hotel had iets, ein gewisses Etwas, dat je ne sais quoi. 
Het rook er doordringend naar ranzige frituurolie en het 
ademde een sfeer van vergane glorie al was het hotel waarschijnlijk nooit glorieus geweest.


Die sfeer zat hem in de details maar zeker ook in de klantenbehandeling. Wij voelden ons een heer en een dame die per ongeluk in een toneelstuk terecht waren gekomen, of in een sympathieke B-film, gemaakt met te weinig budget. 
Wij werden behandeld alsof we vijf sterren waren. Met alle egards, volledig volgens de etiquette. Stilzwijgend werd er van ons vriendelijk verlangd mee te doen aan het theater. Met veel savoir vivre stemden wij al even stilzwijgend in.


Het diner was abominabel maar het werd opgediend met zoveel froufrou en overtuiging dat je het bijna niet kon geloven. Het entree van minuscule derderangs mosselen was werkelijk unique en de rest van het vijfgangenmenu heb ik verdrongen. 


Huilend van het lachen kwamen wij op uitstekende springveren bij van alle indrukken.


Ingrediënten en bereiding
1 kg mosselen
2 of 3 tenen knoflook
3 flinke eetlepels olijfolie
verse zwarte peper
fijngehakte platte peterselie naar smaak


Maak de mosselen met een borstel goed schoon onder stromend water.
Doe 3 flinke eetlepels olijfolie in een hoge pan en bak hier de gekneusde knoflook in.
Doe de mosselen erbij en bak ze op hoog vuur totdat de mosselen open gaan.
Maal er zwarte peper over en bestrooi met gehakte peterselie.
Et voilà!


Overigens hebben wij de rest van het weekend heerlijk gegeten, maar niet in het hotel.


Muziek terwijl u werkt:
Tussen kunst en kitsch, intro
Rosa, Jacques Brel

Koken zonder intoleranties, Pindzur uit Macedonië

Deze week kreeg ik een wat allergische reactie toen ik las wat de reden was tot oprichting van het Receptenmeldpunt . 
Italiaanse toestanden in de Nederlandse Keukenpers?
Met jeukende handjes ging ik over tot actie in la cucina. 


Bulgaren en Roemenen zijn dat nou Zuid- of Oost-Europeanen? Daar kun je over van mening verschillen. En hoe zit het dan met Macedoniërs? Ach, ik ben ervan overtuigd dat de heer Wilders er geen problemen mee heeft deze landen over één Oost-Europese kam te scheren. Bovendien, Macedonië valt dan nog niet onder de EU, ze staan mooi wel te trappelen om toe te treden. 


Met vooruitziende blik en omdat ik graag gebruik wat ik in huis heb, hierbij een zeer vermeldenswaardig Oost-Europees recept van onze sympathieke gaste aan tafel, Maja uit Strumica, Macedonië. Samen maakten we het volgende voor jullie klaar:


Ingrediënten en bereiding 
2 aubergines, ongeveer 850 gram
4 rode puntpaprika's, ongeveer een pond
2 groene paprika's, ongeveer een pond
4 dikke tenen knoflook, fijngehakt
1 flinke tak platte peterselie, fijngehakt
zout en peper
2 - 2,5 dl zonnebloemolie


Alle ingrediënten zijn verkrijgbaar bij de Turk.
Was en droog de aubergine's en paprika's en gril ze een minuut of 25 in de op maximale stand voorverwarmde oven, zo dicht mogelijk onder de gril. 
Haal de gebruinde groente uit de oven en laat die een minuut of 10 in een zak rusten en afkoelen. Verwijder de steel en de schil van de groenten en haal de zaadjes van de paprika's voorzichtig weg. Maal de groenten grof in de keukenmachine, gebruik geen keukenpers.
Doe de olie in de pan en voeg paprika, aubergine, knoflook, peterselie met peper en zout naar smaak toe. Bak de groenten op laag vuur ongeveer een kwartier.


Pindzur heeft een zachte smeuïge basis met rode en groene hoogtepuntjes. Lekker bij gegrild vlees en worst, of op brood.


Muziek terwijl u werkt:
One nation under a groove, Funkadelic 


Had ik trouwens al aangegeven dat mijn Italiaanse man werkt voor een Nederlands bedrijf? Maar goed, hij is een Zuid-Europeaan en die mogen wel banen inpikken van Nederlanders. 
Of niet soms?

Cantuccini, harde Toscaanse amandelkoekjes

Inzending voor het foodblogevent van maart. "Maak feestelijke lentehapjes voor familie en vrienden."

Of je nu wel of niet houdt van wandelen en picknicken, op Tweede Paasdag is iedereen in Italië het haasje. Op plaatsen waar normaal geen kip komt, puilt het die dag ineens uit van de paasmaandagwandelaars, die na een wandeling door berg en dal stevig uitrusten met een geheel verzorgde picknick. Deze traditie bestaat al jaren en zal ook nog wel jaren blijven bestaan.

Denk je aan picknick dan denk je aan fluitende vogels, stralende zon, goed gezelschap, onvermoed scoutingtalent dat boven komt drijven en golvende gazons.
Cantucci worden ook wel biscotti di Prato genoemd. Aangezien Prato niet alleen een stad in Toscane is, maar ook nog eens "gazon" betekent mogen deze gazonkoekjes in mijn optiek in Cobuse's picknickmandje niet ontbreken, trouwens, het notenbrood della famiglia Bertolli ook niet!
Cantuccini, keihard de lekkerste feestelijke afsluiter van je picknick, vooral als je ook nog een fles Vin Santo in de mand hebt liggen. Lekker samen koekjes soppen in de wijn en daarna vrolijk zingend in ganzenpas naar huis.

Muziek terwijl u wandelt:
Kom mee naar buiten allemaal, Andries Hartsuiker door André van Duijn
De paden op, de lanen in, A.L. de Rop, Richard Hol

Ingrediënten en bereiding
75 gram lauwwarme gesmolten boter
250 ongepelde amandelen, kun je die niet krijgen dan neem je gepelde
4 eieren
275 gram suiker
1 eetlepel honing
snuf zout
500 gram bloem
8 gram bakpoeder
bloem om het werkblad te bestrooien

Smelt de boter au bain-marie.
Doe de amandelen in een pan met antiaanbaklaag en rooster ze een minuut of 4, totdat het lekker gaat ruiken. Doe de amandelen in een schaal en laat ze afkoelen.
Verwarm de oven voor op 175 graden.
Doe drie van de vier eieren in een kom, samen met de suiker, de honing en het zout. Klop hiervan een schuimend beslag.
Doe de boter erbij en roer het beslag goed door. Voeg de gezeefde bloem en het bakpoeder toe. Kneed dit tot een soepele bal, doe er de amandelen bij en kneed het deeg goed door totdat de amandelen goed verdeeld zijn over de bal.

Verdeel het deeg in twee of drie gelijke delen en rol hier staven van die je op de bakplaat legt.
Klop het overgebleven ei en bestrijk de staven ermee. Zelf verdeel ik het deeg in twee delen, omdat ik houd van cantucci met een flinke lengte.
Bak de staven ongeveer 20 minuten op 175 graden.

Haal de staven uit de oven en laat ze een minuut of vijf afkoelen. Snijd met een ongekarteld mes diagonaal koekjes met een breedte van 1,5 cm. Verspreid de koekjes over de ovenbakplaat met de binnenkant naar boven.
Doe de koekjes terug in de oven en maak ze hard en droog door ze nog ongeveer een kwartier te bakken op 160 graden.



Presenteer cantucci met Vin Santo na de maaltijd, met Recioto is ook lekker. Volgens Italiaans gebruik niet alcoholisch inzuppare in de cappuccino kan natuurlijk ook.

Tomatensaus basis, sugo di pomodoro

De tomaat. Zonder haar zou de Italiaanse keuken trillen op haar grondvesten. 
Wat stellen bolognesesaus, l'Amatriciana, de caprese, aubergine alla parmigiana of pizza zonder haar nog voor? Deze gerechten zouden de cruciale link missen, de bindende factor ontberen, hun gouden glorie verliezen. 
Il pomodoro is één van de fundamenten van de Italiaanse keuken, het is haar zonnetje in huis, de basis van waaruit we vertrekken.


Dank zij aan Hernàn Cortès die ergens ter hoogte van Mexico of Peru begreep dat hij een gouden appel in handen had die in het zonnige Zuid-Europa, al was het dan eeuwen later, in goede aarde zou vallen.


Overigens speelde de pomodoro ook een glansrijke maar bloederige bijrol in de Italiaanse filmindustrie. Spaghettiwesterns zijn met haar groot geworden.


Il sugo di pomodoro laat de tomaat helemaal tot haar recht komen, vormt de basis van veel Italiaanse gerechten en daarom mag deze saus hier niet ontbreken.


Ingrediënten en bereiding

Een pond rijpe gepelde tomaten in blokjes gesneden, of buiten het seizoen een blik gepelde tomaten

1 wortel

1 sjalot of een halve ui

1 stengel bleekselderij

1 teen knoflook
olijfolie

een scheut droge witte wijn

een takje platte peterselie, fijngehakt

eventueel een paar blaadjes basilicum, fijngehakt

eventueel een takje rozemarijn

eventueel 2 blaadjes salie

zout

peper

Snipper de ui en kneus de knoflook. Bak de ui en knoflook in olijfolie aan tot ze glazig zijn. Schil ondertussen de wortels en snijd ze in kleine dobbelsteentjes, net zoals de bleekselderij. Doe de wortel en bleekselderij bij de ui en laat een paar minuten bakken.

Doe de wijn en de kruiden erbij en laat de alcohol verdampen.

Doe de tomaten erbij, doe het deksel op de pan en laat alles een minuut of twintig pruttelen. Verwijder de salie en de rozemarijn.

Breng op smaak met peper en zout.

Muziek terwijl u werkt:

Let's call the whole thing off, Billie Holiday
Fairground, Simply Red

Pesto

Lekker prakken op z'n Italiaans
Een tijdje geleden vroeg mijn oudste zoon wat prakken was. Die avond nog heb ik vlees, aardappels en andere groenten klaargemaakt met jus natuurlijk. In een mum van tijd wist mijn zoon, 6 jaar oud toen nog, wat prakken was. Pestare noemen ze dat hier. Fijnmaken, stampen en malen. Dat hoor je als halve Nederlander toch te weten. 

Zoonlief had nog nooit gehoord van prakken, maar weten jullie eigenlijk wel wat verpesto is? Ik wist het niet, totdat ik afgelopen week zoals gewoonlijk de altijd instructieve maar nooit belerende blog van Lizet Kruyff van de Spinazieacademie las: http://landentuinbouw.spinazieacademie.nl/

Zij plaatste maandag een artikel over het verschil tussen pesto en verpesto. Met verpesto doelt Lizet op "onbegrijpelijke smeur" en "bruinige bremzoute drab", op pesto uit een potje van de supermarkt. 
Italiaans koken met Antoinette schaart zich helemaal achter Lizet Kruyff; maak je pesto toch zelf.  Wat van ver komt is niet altijd lekker en verpesto al helemaal niet! Laten we zeggen, het is een hele slechte poging tot prakken op z'n Italiaans. 

Haal de staafmixer te voorschijn, duik de koelkast en de voorraadkast in en maak iets veel fijner fijn dan verpesto van aardappels met dubieuze olie, cashewnoten, een blaadje basilicum en wat dies minder zij uit de supermarkt.

Hier mijn 2 favoriete bekende pesto's en ideeën voor PZN op een rij:

Pesto genovese
een handvol basilicumblaadjes
25 gram Parmezaanse kaas
25 gram Pecorino of Parmezaanse kaas
een flinke eetlepel pijnboompitten
1 flinke teen knoflook
ongeveer 1 dl heerlijke olijfolie
eventueel nog wat zout

Pak de staafmixer en maal alle ingrediënten fijn. Doe er de olijfolie bij, totdat de pesto lekker smeuïg is, eventueel iets meer of minder olie toevoegen

Pesto siciliano
een handvol basilicumblaadjes
1 pond kleine trostomaten of anders kerstomaten
150 gram ricotta
100 gram geraspte Parmezaanse kaas of andere oude kaas
een flinke eetlepel pijnboompitten
1 teen knoflook
ongeveer 1 dl heerlijke olijfolie

Pak de staafmixer en maal alle ingrediënten fijn. Doe er de olijfolie bij, totdat de pesto lekker smeuïg is, eventueel iets meer of minder olie toevoegen 

En vergeet niet die onofficiële fantasierijke PZN's (Pesto Zonder Naam) die je helemaal zelf verzint, met bijvoorbeeld walnoten of amandelen in plaats van pijnboompitten, met peterselie, rucola, munt of wat je anders aan verse kruiden hebt liggen in plaats van basilicum, met gedroogde tomaat, zonder knoflook, van notenolie, met geitenkaas, noem maar op. 

Wie veel tijd over heeft mag de pesto ook met een vijzel maken.

Muziek terwijl u werkt:
Just an illusion, BZN 
Vragende kinderogen, Zangeres Zonder Naam

Kwartels op Veronese wijze, quaglie alla scaligera

Als kwartels op de loop zijn voor een jachthond springen ze eerst hoog in de lucht voordat ze wegduiken en zich verschuilen. Hierdoor zetten ze de hond op het verkeerde been. Slimme vogels!

In het Italiaanse politieke en journalistieke jargon spreken ze over "il salto della quaglia", de kwartelsprong, wanneer een politicus zonder problemen overstapt van de ene naar de andere partij. Dat daar jargon voor bestaat geeft stof tot nadenken!

Overigens bedoelen Italianen met de kwartelsprong ook een onzekere methode om het krijgen van nageslacht te voorkomen, die dans nog even te ontspringen en samen uitsluitend duetjes te zingen in Gods vrije natuur.

Mijn kwartels luisterden goed. Zij dragen een knapperig, smaakvol jasje en hebben laurier in de pocket.

Ingrediënten en bereiding
4 kwartels
4 plakken spek
4 laurierblaadjes
witte wijn
olijfolie
boter
zout
peper

Verwarm de oven voor op 200 graden. Spreid de pootjes uit en braad de kwartels daarna goudbruin in een ovenbestendige pan in 10 tot 15 minuten.
Draai er een plak spek omheen en steek er een laurierblad bij. Breng op smaak met zout en peper.
Zet de pan in de oven en gaar de kwartels een minuut of 20 in de oven en draai ze af en toe om.
Doe er na 10 minuten een flinke geut witte wijn bij.

Vervang de laurier ook eens door salie, rozemarijn en tijm, of een combinatie van deze kruiden.

Lekker bij een warm aardappelgerecht, bijvoorbeeld aardappelgratin met verse kruiden.

Wij drinken hier graag een licht rood wijntje bij, bijvoordbeeld vino novello uit Bardolino.

Muziek terwijl u werkt:
Ornithology, Charlie Parker
Bebop, Charlie Parker

Saltimbocca alla romana

Dames! Opgelet!

en op en neer
en heen en weer
en gaa-tie weer
en saltimbocca*

en hier en daar
en hoog en laag
en naast elkaar
en saltimbocca

en nog een keer
en rek en strek
en in en uit
en saltimbocca

Een pond mager kalfsvlees in 8 dunne lapjes
8 plakken rauwe (Parma-)ham
8 blaadjes salie
een flinke klont boter
witte wijn
peper en zout

Sla het vlees indien nodig plat. Doe op iedere lap een plakje ham en een blaadje salie en zet dit vast met een prikker.
Smelt de boter in een pan. 
Bak de eerste 4 lapjes kort aan beide kanten, blus met wijn en breng op smaak met peper en zout.
Houd de lapjes warm en bak de overige lapjes volgens dezelfde methode.

Extra lekker met artisjokken alla romana.

*Saltimbocca betekent "spring in de mond" of "springt in de mond". 

Muziek terwijl u werkt:
Sonata, Giovanni Allevi
Jump, Van Halen

Artisjokken alla romana, carciofi alla romana

Cursus bloemschikken op z'n Romeins 

Heerlijk, struinen door en om Rome. Tijdsverschil voelen op de Via Appia. Mijmeren en de weg even volledig kwijt raken op het Forum Romanum. Afdwalen en window shoppen in de koopgoot van de clerus vlak achter het Pantheon. Je daar vergapen aan kruizen in alle soorten en maten, prachtige habijten twee voor de prijs van één, pralerige kelken, rozenkransen en heiligenbeelden in alle kleuren van de regenboog.

En daarna natuurlijk ergens off roads lekker eten. 
Na de wel bekende spaghetti alla carbonara gaan we buiten de platgetreden paden en kiezen we voor een zeer geschikt en fleurig bijgerecht: artisjokken alla romana. Heerlijk bij coda alla vaccinara of saltimbocca alla romana. Die Romeinen zijn zo gek nog niet! 
De bescheiden smaak van artisjokken wordt ondersteund door bescheiden peterselie, bescheiden uitschieters munt en een bescheiden knoflooksmaak. Daar houd je een zoet nasmaakje aan over.
En daarna vraag je dan weer naar de bekende weg, tiramisù of zo. 

Vandaag les 1 van onze cursus bloemschikken op z'n Romeins.

Ingrediënten en bereiding
8-10 artisjokken van de Turk of de groentespeciaalzaak
het sap van 1 citroen
een schaal met koud water
2 eetlepels gehakte platte peterselie
2 eetlepels gehakte munt
1 teen knoflook
olijfolie
peper
zout

Snijd de stelen af tot ongeveer 4 cm onder de bloembol en verwijder de harde schil. 
Schil de buitenste donkere bloembladen weg. Snijd de lichte, malse bladeren af tot ruim boven de artisjokbodem. Verwijder het binnenste pluis. 
Doe de schone artisjok in een schaal met koud water, met daarin het citroensap. Zo verkleuren de artisjokken niet.

Hak de knoflook fijn en meng met gehakte peterselie en munt. Vul de bloembodems met dit mengsel en bestrooi met zout en peper.
Doe ruim olijfolie in de pan en bak de bloemen een minuut aan. Vul aan met water totdat de bloembodem half onder water staat en doet het deksel op de pan. 
Stoof de artisjokken in ongeveer een half uur gaar op zacht vuur.

In les 2 behandelen we fiori di zucchina fritti alla romana, gefrituurde courgettebloemen op z'n Romeins.

Muziek terwijl u werkt:
Vacanze romane, Matia Bazar
Fast Lane, Urban Dance Squad

Round up: overzicht deelname februari 2012

Elf heerlijke recepten kwamen binnen voor het foodblog event van februari 2012, met als thema Neem een typisch Nederlands of typisch Belgisch gerecht en geef er een buitenlandse draai aan. Motiveer waarom je het gerecht zo hebt veranderd en niet anders. Iedereen bedankt!


Gereon van Culi DL bijt het spits af met zuurkool Landaise, een variant op een Hollandse wintertopper compleet met, zoals voor Gereon gebruikelijk, een wijntip.


Candy in Wonderland maakt in overleg met haar zoon Diddy een heerlijk andere rijstpap, en wel een trendy Masala chai rijstpap.


Nullam Microwaveum verast iedereen met een mooi recept voor met sumac gemarineerde kwartels en tabouleh compleet met een schets van zijn belevenissen in en om de stad Verona en prachtige foto's.


Femke, bekend als Smaakmaakster, smokkelt met stijl Nederlandse pannenkoekjes met Amerikaanse twist de grens over. Femke maakt foto's waar je honger van krijgt.


Gereon van Culi DL zendt alsof het niks is nog een tweede smakelijk recept in en wel Selderijstampot en eendenborst, natuurlijk weer helemaal af met een wijntip.


Wendy, Miss Foodie, kiest voor Marokkaanse ganzenbraadworsten op oranje couscous. Hiermee dient ze meteen een goed doel, een mooie eindbestemming vinden voor ganzenvlees. 


Pieter van Hot Cuisine de Pierre laat je het water in de mond lopen met bitterballen van geitenkaas, walnoten, gedroogde tomaten en Italiaanse kruiden. Een knapperd die dat nog kan laten verpieteren. 


Didi van Haren van Bijzonder Spaans heeft een mooi recept voor een uitsmijter met een Spaanse twist.


Ook Elke van Kijkje in de keuken laat ons verlangen naar Spanje met de stamppot winterpostelein met chorizo en schapenkaas.

Gewichtsconsulente Elisabeth laat ons begrijpen dat lijnen niet hetzelfde is als lijden via haar recept voor zuurkool met boursin, pancetta, dragon en kweepeergelei.

Jacobien van Cobuse presenteert last but not least een pittige snert met een oosterse draai. Eerst zette ze slim in wat ze nog in huis had en daarvan zond ze daarna de verbeterde versie in. Zij motiveerde het hoe en waarom van dit alles uitstekend.


Het was een close finish, maar ik draag het stokje met plezier over aan.............................


Jacobien van Cobuse! 


Is deze relatief nieuwe ster aan het eetschrijffirmament werkelijk net zo pittig als haar inzending? Welk thema zal zij kiezen voor de maand maart? Cobuse? Van harte gefeliciteerd en wij zijn benieuwd naar je!

Panna cotta voor de hele society

Dit recept is niet bedoeld voor mijn lezers, het is slechts voor een zeer selectief gezelschap. 
Vandaag staat er panna cotta op het menu, gekookte room voor de crème de la crème van onze maatschappij. 


Deze personen moeten met zichzelf leven en dat is al erg genoeg. Daarom maakt Italiaans koken met Antoinette troostvoer in de ware zin van het woord voor:

• de rood gelakte tante, die degene die haar werk opknapt luidkeels van advies dient
• voor de kreukvrije dame, die haar smetteloze kinderen 10 minuten lucht in de speeltuin
• voor de "vrouw van", die kakelend een trap naar beneden uitdeelt
• voor de hooggekapte signora met bontjas, want wie mooi wil zijn laat pijn lijden
• voor hem en haar die bedrukt door logo's markeren waar zij in het leven staan
• voor slimmeriken die van nature voorrang hebben en anderen het licht in de ogen van hun richtingaanwijzers niet gunnen
• voor de opportunist, die van gekkigheid niet weet of hij ze links of rechts moet laten vallen
• voor de mannelijke man, die zijn vrouwelijkere versie liefst publiekelijk in z'n hemd zet
• voor alle krenten in de pap.

Ingrediënten en bereiding
6 gram gelatine (3 velletjes)
5 dl verse slagroom
1 vanillestokje
150 gram suiker


Doe de gelatinevelletjes ongeveer 10 minuten in een kom met koud water.
Snijd het vanillestokje overlangs
Doe de slagroom in een steelpan met het vanillestokje en de suiker. Verwarm en roer zachtjes, zonder te laten koken totdat de suiker is opgelost.
Wring de gelatinevelletjes goed uit, doe ze bij de room en roer nu totdat de gelatine helemaal is opgelost. Zeef de room en verdeel haar over vormpjes die je tevoren met een kwast nat maakt met koud water. Laat afkoelen en zet minstens 5 uur in de koelkast.


Serveren met chocoladesaus of caramel. Of garneer met vers fruit en een saus die je maakt van je zelfgemaakte bosbessen- of rode bessenjam. Maak een coulis van frambozen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er lekker bij. 


Tip: houd de vormpjes kort in kokend water, voor je de inhoud op een bordje legt.

Muziek terwijl u werkt: 

Non sono una signora, Loredana Berté
Tearoom tango, Wim Sonneveld
One love, Bob Marley